Na een kort gesprek op Texel met Jan K bedacht dat meegaan naar Elsinore een mooie vakantie zou kunnen zijn. Vooral de belofte van stabiel mooi weer waardoor je lekker door kon springen deed het hem voor mij. Vanwege werk kon ik maar een week mee, maar ik zou vanwege het weer toch kunnen doorspringen dus het vooruitzicht op veel sprongen was er. Dit jaar was een unieke editie, het weer was toch wel een beetje minder stabiel en mooi:-) Hierdoor konden we de eerste twee dagen niet springen. Maar door de jaren heen is er een vast stramien ontwikkeld van ‘s ochtends Vons, Starbucks en dan naar de DZ. Einde middag lekker bubbelen met een Coors in de hand, waarna een hapje werd gegeten in de bar of ergens in de buurt. Wie ben ik om dat stramien te doorbreken, dus heb mij daar netjes aan gehouden. En ook de sprongloze dagen dus goed doorgekomen.

Dinsdag mijn eerste sprong gedaan van 6,500 ft want er waren wolken dus hoger mocht niet. Blijkbaar zijn ze in de US iets strenger dan op Texel. Gelukkig gingen die wolken snel weg en konden we van hoger springen. Op woensdag begonnen met de 1-on-1s met Ruta. Leuk hoor om met iemand uit een vliegtuig te springen, veel leuker dan verwacht! Vervolgens de dagen erna alle vijf de sprongen gemaakt en samen met Jan K geoefend. We moesten beetje wennen om samen te springen; mijn zicht op de hoogtemeter werd een keertje geblokkeerd, ben een keer ietsjes later dan door Ruta voorgeschreven in tracking gegaan etc:-) Maar het waren super leuke sprongen. Ik heb een talent voor slechte landingen (weet niet of dat goed is); telkens goed opgestaan en doorgesprongen, geen vuiltje aan de lucht. Dat gold helaas niet voor iedereen. Gelukkig lijkt het er op alsof ik dat onderdeel misschien nu toch wel doorheb, het ging bij de laatste twee landingen goed, doorflaren is nu het motto…

De laatste dag ook nog een keer met Sanne gesprongen, waarbij alleen de exit en de landing goed ging. Alles van wat we hadden gepland ging iets anders, tracking moet ik nog even oefenen. Vervolgens mijn laatste sprong met Bas gemaakt. Ook daar iets minder van het plan gedaan omdat Bas maar geen knikjes gaf en ik zijn handen langer vasthield dan nodig. Op het filmpje is te zien dat Bas inderdaad geen knikjes geeft maar wel uitgebreid met zijn hand aangeeft dat ik een rondje moest maken:-)

Toen was het helaas voor mij al weer klaar, ondanks het weer heb ik toch 22 sprongen kunnen maken, dus erg blij met het resultaat. Daarna hadden we gelukkig nog de bonte avond, die dankzij Bas heel goed geregeld was. De tv-schermen in de bar waren uitgezet, een dansvloer gecreƫerd en een DJ geregeld. Was een mooie afsluiter!

Heel erg bedankt voor het regelen en als het lukt, ben ik er volgend jaar weer bij!!!

Liefs
Floortje