Blue sky met een dun mistlaagje boven het meer om zeven uur vanmorgen. Het zag er warmer uit dan dat het was en dat bleef de hele dag zo.

De eerste sprongen werden al vroeg gemaakt en het was ook de eerste dag die zonder wind begon. Dat was behoorlijk wennen voor de meesten en er waren dan ook al snel enkele “pijntjes” na landingen, die in voorgaande jaren geleid zouden hebben tot enorme stofwolken 🙂

De Mac van Bas was eindelijk voor gebruik gereed en er kon wat achterstallige administratie bijgewerkt worden.

Het woord is nu aan Bas:

Donderdag 23 Februari

Zoals ieder jaar wordt Jo het op een gegeven moment beu om elke keer een blog te schrijven, dus vraag hij anderen om dit te doen. Vandaag ben ik, Bas, de gelukkige, ofja gelukkig…..

Piep piep piep, om 7.00 gaat de kamer van mij en Jan Kleimeer, tijd voor het ochtendritueel. Even lekker wakker worden in de jacuzzi en daarna enkele baantjes zwemmen in het ‘koude’ zwembad. Zoals ongeveer dagelijks werd er om 8.30 uur verzameld bij de auto’s en vertrok iedereen via Starbucks/supermarkt naar de DZ.

Het is weer een prachtige dag, blue skies en weinig wind, zoals we het gewend zijn in Elsinore. De temperatuur was nog iets aan de frisse kant, maar dat weerhield de groep er niet van om lekker te kunnen springen. Helaas is zo’n super de luxe springvliegtuigje niet optimaal geïsoleerd met als gevolg dat diegene die bij de deur in de buurt zaten er als een soort van ijslolly uit mochten… Gelukkig werd er wat op verzonnen, we mochten voortaan onder een dekentje zitten  (foto volgt nog)

Er werd lekker rustig gesprongen en de meesten eindigde op een sprongetje of 3 a 4 vandaag. De springdag werd (ook weer klassiek) afgesloten in de jacuzzi, waar onder het genot van een, of twee, of meer…… biertjes de dag werd geëvalueerd. Als zeer aangename aanvulling had Erik Vliegenthart weer zelf salsa gemaakt en een klein zakje (slechts 1.5Kg) nacho’s meegenomen. Heerlijk, complimenten!

’s Avonds werd er lekker Perzisch gegeten, waar een soort van Perzische soldaat met een veel te strak gezicht ons hielp. Hij keek alsof lachen niet getolereerd werd. Met de angst dat we elke moment van achteren een zwaard tussen onze ribben konden krijgen, was het regelmatig ja meneer en nee meneer. Het was heel gezellig…. Al heb ik deze groep nog nooit zo rustig zien eten

En je raadt het niet, maar na het eten werden er nog enkele buckets Coors burgemeester gemaakt, waarna iedereen vroeg naar bed ging, zelfs Jan Kleimeer kwam keurig om 24.00u de kamer binnen. Het beloofd een mooie dag te worden morgen en we willen vroeg naar de dropzone gaan.

Als kleine ‘cliffhanger’, de voorbereidingen voor de eerste bonte avond van Lake Elsinore zijn in volle gang……..